Zimowo i świątecznie

Rodzina Muminków i wszyscy jej przyjaciele i znajomi uroczyście i z namaszczeniem zaczęli przygotowywać się do długiej zimy. Mama Muminka nakryła do stołu na werandzie, lecz każdy dostał na kolację tylko trochę igliwia świerkowego w filiżance. (Jest bowiem rzeczą bardzo ważną napełnić sobie żołądek igliwiem, jeśli się ma zamiar spać przez trzy miesiące). Po kolacji - nie była zresztą zbyt smaczna - wszyscy powiedzieli sobie dobranoc - trochę czulej niż zwykle, a Mama Muminka przypomniała o myciu zębów. Następnie Tatuś Muminka obszedł dom i pozamykał wszystkie drzwi i okiennice oraz zawiesił siatkę od much na żyrandolu, żeby się nie zakurzył. Potem wszyscy położyli się do swoich łóżek, w których porobili sobie przytulne dołki, naciągnęli kołdry na uszy i myśleli o czymś przyjemnym. 

- Obawiam się, że zmarnujemy masę czasu! - westchnął Muminek.
- Nie martw się - odparł Włóczykij - będziemy mieli piękne sny, a gdy się obudzimy, będzie wiosna.
- Uhm... - wymamrotał sennie Muminek, który odpłynął już w mglistą krainę marzeń.
Na dworze padał śnieg - gęsty i puszysty.
Pokrył już schody, zwisał ciężko z dachów i parapetów. Wkrótce cały dom Muminków stać się miał krągłą kupką śniegu. Zegary przestały tykać jeden po drugim. Nadeszła zima. 

Tove Jansson, W Dolinie Muminków 

Jenny Nyström

Życzę Wam niezapomnianych Świąt Bożego Narodzenia, wielu wzruszeń w czasie spotkań z najbliższymi, wypoczynku od codziennego zgiełku, smakowitych przysmaków, niekoniecznie z igliwia świerkowego. :) Również strawy duchowej, oczywiście w postaci świetnych książek znalezionych i czytanych pod choinką.